Το ποτήρι μισογεμάτο Μέρος 1: Για τα ‘’φρέσκα’’ κρασιά

'Το ποτήρι μισογεμάτο' είναι μία σειρά άρθρων που θα δει μόνο τη θετική πλευρά και επίδραση του Covid στην οινική μας βιομηχανία. Ξεκινάμε σήμερα με το αποτύπωμα που μπορεί να αφήσει στις καταναλωτικές μας συνήθειες για τα λευκά κρασιά.

Παρακολουθούσα πρόσφατα ένα webinar που πραγματοποίησε το Ινστιτούτο των Masters of Wine για την επίδραση του Covid 19 στην οινική βιομηχανία. Το θέμα ήταν η διάσπαση στην αλυσίδα διανομής παραγωγού προς καταναλωτή (τα webinars είναι προσβάσιμα σε όλους εδώ). Από τα πιο ενδιαφέροντα που ειπώθηκαν ήταν η ανάγκη της εξέλιξης του marketing του κρασιού και ότι η νέα εποχή δεν αλλάζει απλά τις καταστάσεις αλλά επιταχύνει αλλαγές που ήδη είχαν ξεκινήσει. Ένα είδος επιταχυντή δηλαδή. Όποιος ήταν καλός στη φυσική ή έχει διαβάσει το Angels & Demons του Dan Brown θα με νιώσει ενδεχομένως καλύτερα. Για παράδειγμα η φυλλοξήρα στην Καμπανία οδήγησε την περιοχή σε μία νέα εποχή με περισσότερα αφρώδη κρασιά έναντι των ήσυχων που παραγόντουσαν μέχρι τότε. Παράλληλα ενδυνάμωσε τους Negociants.